سـوخـت از آتـش غــم تا دل دیـوانـه مـا   

                              خون دل می رود از دیده به پیمانه ما

زاهد ارمنع کند ازمی ومطرب مهراس   

                              او کـجا درک کـند حـالـت مـسـتانه ما

در ببستیم و نشستیم به کـنج غـم دوسـت  

                              کـس نبگـشـود در کـلـبـه  ویـرانـه ما

شب شد و لشکرغم حلقه بزد دورو بـرم  

                              بـس غـم انگیز بود شوکت شاهانه ما

                                             (شعر از ذاکری )