خوب شد

خنده هایـت  می کِشَد  سویت  مرا

می کند   سـرمست آن  رویت  مرا

جانِ من ، گیسو مَـده  بر دست باد

تا  کُند  آشفته   چـون   مویت  مرا

من زِ بویت مست وحیران می شوم

می کند  سـر گشته  در کویت  مرا

گفتی از من  دور شو  با رمز و  راز

می دهد  آزار  این  خویـت   مرا

خوب شـد  گفتی  نیایم خوب شد

 این دل ازعشقت رهایم خوب شد

شعر از ذاکری