این دو بیتی را در رثای پدر خطاب به عکسش سرودم که به واقع همچون آفتابی روشنی وگرمی بخش خانه و کاشانه ام می باشد.

تصـویـر آفـتــاب جمالــت  چــو آفـتـاب   

                                    گــرمی دهــد به کـلـبـه احـزانم ای پـدر

گل خنده ات چنان زند آتش به شمع جان

                                   ریـزد گـهــر ز دیـده بـه دامـانـم ای پـدر

                                        ( شعر از ذاکری )