غزلی که در ذیل عرایض می خوانید بپاس قدردانی از استاد خود جناب آقای دکتر بدیعی می باشد. اینجانب برای عرض تبریک مبعث نبی مکرم اسلام حضرت ختمی مرتبت محمد مصطفی (ص) مرقومه ای تقدیم حضورشان کردم. ودر ابتدای نامه سه بیت از غزلی را که به این مناسبت سروده بودم آوردم. حضرت استاد دو جلد دیوان از شعرای معاصر استان کرمان بنامهای دیوان استاد اطهری و استاد فرخی کرمانی را به جهت شاگرد پروری برایم ارسال فرمودند. که جهت قدردانی این چند بیت را تقدیم حضور انورشان می کنم امید که مقبول افتد.

 

 

دو باغ گل بکرم داد حاتم ثانی

گدای درگه لطفش برسم سلطانی

دو باغ نی، که دو صد دشت پر گل و ریحان

یکی ز اطهری و دیگری ز کرمانی

دو بحر ناب پر از درّ گوهر و مرجان

لطایف الحکم و راز های عرفانی

ز بوی خامۀ شیرین شدم چو طفلان مست

به شوق ،بوسه زدم دست خط ریحانی

نهاده بر سر خود اشک شوق بر دیده

چنانکه قدر شب است، ذکر یا ربی خوانی

نبود تحفه ذاکر فزون ز پای ملخ

به پیشگاه بدیعی عزیز کرمانی

ولی ز راه کرم قدر و منزلت بخشید

به پرّ کاه که کردم به پایش ارزانی