« نقدی بر نقد اقتراح»

اهل دل !! اهل هنر ، بر سر کار است اینجا

                        ســر اربــاب ادب ، بــر سـر دار است اینجا

مــن ز بـی مهـــری اغـــیار نـــنالم ،  لــیکن

                       نالم از دست کسی ، گفـت که یـار است اینجا

عــدل و انـصـاف کـجا رفـت خـدا را مپـسنـد

                       ظلـم و بیــداد فــزون تـر ز هـزار است اینجا

مـدّعـی طـعـنه زنـد بـر مـن مسـکیـن غریـب

                       کـار مـا غـربتـیان ، مشـکل و زاراست اینجا

منـکـه از روز ازل ، قــیـــد جـوائـــز بــزدم

                       پس چرا بی هنران !! خدعه بکاراست اینجا؟

ما نـرنـجیم از آن « سـرخـی » اسـتاد سـخـن

                      تا که آوای خوشش(دلش)همره تاراسـت اینجا

بـاز انـداخـت سخـن  شـور«عــراقـی»بـسرم

                      نظـم او لؤ لؤ مـرجـان  چـو انـار اسـت اینجا  

«ذاکرا» عـافـیـت جـان  طلـبـی بـیـرون شــو

                      جـای بـلـبـل نـبـود  گلـخـن و نـار اسـت اینجا

 

اهل دل = اهل آوای دل                 ( شعر از ذاکری ) 

                                     

 

 

 

  

                                 در جواب اقتراح هفتم

 عـاشـقان گـردش ایـام ، بـکـام اسـت اینـجا

                عیـش و مسـتی و طــرب ، جملـه تـمام اسـت اینـجا  

 لب حـوض و لب یـار و لب جـام و لب عـود

                 شکــر لله همگــی حـــاضــــرو تـــام اســت اینــجا

غــم و غصه نبـــود هــرکه بدینـجا چو رســد

                  محفل انــس بـــود ، وصـــل مــــدام اسـت اینـــجا

واعـظ شـــهر اگـر ، مسـجد و منـبر بـگـرفــت

                  مـا بــه  میـخانه شویـم سـاقی و جـام  اسـت اینـجا

مـا بـه شـاهی نـدهیـم  خادمـی شــاه  نجــف

                   شأن  شــاهـان جـــهان، کم ز غـلام اسـت اینــجا

دولـت عــدل چــو آیــد هـمه تصدیـق کننـد

                 دیـو و دد بـی ضـرر و ســاکـت و رام اسـت اینـجا

حـرف بیـهوده  مـزن ،  در بــر اســتاد ســخن

                  هــر سـخن جــائـی و بـر نـقـطه مـقام اسـت اینـجا

 ذاکر!  از «سرخی» آن لالـه دل خسـته بگــو

                 «بـی نشــان» بـا مـن لـب تشــنۀ خـام اسـت اینـجا

                                             ( شعر از ذاکری )