در جواب اقتراح هفتم
عـاشـقان گـردش ایـام ، بـکـام اسـت اینـجا
عیـش و مسـتی و طــرب ، جملـه تـمام اسـت اینـجا
لب حـوض و لب یـار و لب جـام و لب عـود
شکــر لله همگــی حـــاضــــرو تـــام اســت اینــجا
غــم و غصه نبـــود هــرکه بدینـجا چو رســد
محفل انــس بـــود ، وصـــل مــــدام اسـت اینـــجا
واعـظ شـــهر اگـر ، مسـجد و منـبر بـگـرفــت
مـا بــه میـخانه شویـم سـاقی و جـام اسـت اینـجا
مـا بـه شـاهی نـدهیـم خادمـی شــاه نجــف
شأن شــاهـان جـــهان، کم ز غـلام اسـت اینــجا
دولـت عــدل چــو آیــد هـمه تصدیـق کننـد
دیـو و دد بـی ضـرر و ســاکـت و رام اسـت اینـجا
حـرف بیـهوده مـزن ، در بــر اســتاد ســخن
هــر سـخن جــائـی و بـر نـقـطه مـقام اسـت اینـجا
ذاکر! از «سرخی» آن لالـه دل خسـته بگــو
«بـی نشــان» بـا مـن لـب تشــنۀ خـام اسـت اینـجا
( شعر از ذاکری )
خیـال روی چـون مـاهـت پـریشـان می کـنـد مـا را